ஆபீஸ் முடிந்து பெருங்களத்தூர் ரயில் நிலையத்திலிருந்து வீடு திரும்பிக்கொண்டிருந்தேன். காதில் ஹெட்செட் மாட்டிக்கொண்டு பாடல் கேட்கத்தொடங்கியிருந்தேன். சுமார் 45 வயது மதிக்கத்தக்க ஒருவர் பக்கத்தில் நின்றிருந்தார். சட்டென கருப்பு ஹெட்செட்டையும், மைக்ரோமேக்ஸ் பேசிக் மாடல் மொபைலையும் எடுத்து, ஓரக்கண்ணில் ஒரு பார்வை பார்த்தபடியே காதில் சொருகிக்கொண்டார். தாம்பரத்தில் பக்கத்தில் அமர்ந்த அவர் "புத்தன், காந்தி, ஏசு பிறந்தது பூமியில் எதற்காக" என்ற பாடலைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தது அப்பட்டமாக கேட்டது. குரேம்பேட்டை, பல்லாவரம், மீனம்பாக்கம் வருகையில் மிகவும் உக்கிர நிலையில் தலையை ஆட்டி ஆட்டி பாடலை ரசித்துக்கொண்டிருந்தார். சில சமயம் சூப்பர் சிங்கரில் வரும் ஜட்ஜுகள் ரசிப்பதுபோல கட்டைவிரலை மற்ற விரல்களில் வைத்து இசையை எண்ணிக்கொண்டிருந்தார். 30 நிமிடம் கழித்து "சைதாப்பேட்டை வந்துட்சா" என்று கேட்டார். கோடம்பாக்கம் தாண்டி, நுங்கம்பாக்கம் போய்ட்டு இருக்கோம் ஜீ என்றேன். சட்டென செல்போனில் யாருக்கோ கால் செய்து "சனியனே அரமணிநேரம் கழிச்சி கால் பண்ண சொன்னனே ஏண்டி பண்ணல " என்று யாரையோ திட்டியபடியே ரயிலை விட்டு இறங்கி விட்டார். வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக இசை பைத்தியத்தியத்தை பார்த்துவிட்டேன்.
Wednesday, April 8, 2015
இசை பைத்தியம்
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment