நான் ஜமீன்டா (Fast fiction 2)

அரச இலைகளின் கைதட்டல்களோடு, சிட்டெறும்புகளின் செல்லக்கடி ஒன்றை வாங்கியபடிதான் கண் விழிப்பார் ஜமீன்தார். "ஏன் சாமி இந்த எடத்துல படுக்குறீங்க" என்று ஒருவரும் இதுவரை அவரை எதிர்த்து கேள்வி கேட்டது கிடையாது. ஜமீன்தார் தினமும் ஒரே தட்டில்தான் சாப்பிடுவார். அவருக்கு உணவு சமைத்து தருவதற்காகவே பணிப்பெண் ஒருத்தியை அவர் வீட்டிற்கு அருகாமையிலையே குடிப்பெயர்த்தார். மழை வரும் நேரங்களில் மட்டும் ஜமீன்தார், பணிப்பெண்ணின் வீட்டை நோக்கி நடப்பதை சுற்றியிருப்பவர்கள் கவனித்திருக்கிறார்கள். ஜமீன்தாருக்கு அதைப்பற்றியெல்லாம் கவலை இல்லை. ஜமீன்தாரின் குளிருக்கு இதமான இடம் அதுதான். அவருக்கு மூன்று பிள்ளைகள், மூவருக்கும் சேர்த்து திருமண செலவு மட்டும் 80 லட்சம் ஆகியதாக பீத்திக்கொள்வார். அடிக்கடி "நான் ஜமீன்டா !!ஆமாதானே ?? " என்று அதட்டியபடி மீசையை முறுக்கி விடுவதில் ஒரு மனத்திருப்தி அவருக்கு.

அன்று ஒரு இரவில் பலத்த மழை பெய்தது. ஜமீன்தார் சமையல்காரியின் வீட்டை நோக்கி நகர்ந்தார். வீடு பூட்டப்பட்டிருந்தது. அவர் படுத்து உறங்கும் திண்ணை இடிக்கப்பட்டிருந்தது. அவருக்கான பழைய சோறு மட்டும் அதே தட்டில் வைக்கப்பட்டிருந்தது. "நான் ஜமீன்டா" என்று மீசையை முறுக்கி தட்டை எடுத்துக்கொண்டு அரசமர அரண்மனைக்கே திரும்பிச்சென்றார்.