அந்நியனைப் பார்த்தவுடன் அரசாங்கத்தை ஏமாற்றக்கூடாதென்றும், கத்தியை பார்த்து கோக் குடிக்கக்கூடாது என்றும், தனிஒருவனைப்போல் லட்சியம், இலக்கு என்றும் பல்வேறு பரிணாமத்தில் உணர்ச்சிகள் பீரிட்டு வந்தாலும், ஒரே ஒரு ஸெக்ஸ் படம் போதும் சப்த உணர்ச்சிகளும் அடங்கி, மடங்கி அதற்கேற்பதுபோல் மாறிவிடும். ஒரு சராசரி மனிதன் இவ்வளவுதான்.குரங்கு புத்தி என்று மட்டமாக சொல்லக்கூடாது. இது மனித புத்தியேதான். கேவலமான புத்தி.
ஆறுமாதத்திற்கு முன்பு கம்பேனியில் நலன் விரும்பி ஒருவரிடம் எதார்த்தமாக பேசும்போது என் கணவுகளை எல்லாம் உலரி வைத்திருந்தேன். இன்றும் அதே டாபிக்கை பேச நேர்ந்திருந்தது. "என்ன தம்பி 6 மாசத்துக்கு முன்னாடி ஆச்சா பூச்சானு சொன்னியே, எனி இம்ப்ரூமன்ட்"என்று கேட்டுவிட்டு நகர்ந்துவிட்டார். இந்த தமிழ் திரைப்படங்களில் எல்லாம் நம்மைப்போன்ற உருவத்திலேயே மனசாட்சி ஒன்று வந்து நம்மிடம் பேசுமே!. அதே போன்று, என் மனசாட்சியும் புதுப்புது வார்த்தைகளில் காித்துகொட்டிக்கொண்டிருக்கிறது. இலக்கை நோக்கி ஒரு அடிகூட எடுத்துவைக்காமல், என் இலக்கு இது, அது என்று பெருமை பீத்திக்கொள்ளும் புத்தியெல்லாம் என்னடா புத்தி என்று கேட்கிறது. வருத்தத்தின் உச்சியில் மீண்டும் யோசிக்கத்தொடங்கினால், "ம்கும் இப்ப இப்புடிதான் சாதிச்சு கிழிக்குறா மாதிரி யோசிப்ப, நீ என்ன பண்ணுவனு தெரியாதா?" என்று செருப்படி கொடுக்கிறது. அடிக்கடி தத்துவங்களாக சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறது.
""கணவுகள் கணவுகளாகவே மங்கிக்கிடப்பதன் காரணம் இயலாமை இல்லையாம், முயலாமையாம்...
இந்த மனசாட்சியை எப்படி கொள்வது என்று முதலில் ஒரு திட்டம் போடவேண்டும்..:(
No comments:
Post a Comment