த்ஹன நன தனா நானா

டாலியின் சர்ரியலிசம் பற்றிய எஸ்.ரா வின் கட்டுரைத்தொகுப்பை புறட்டிக்கொண்டிருந்தேன். டாலியின் ஓவியம் சர்ரியலிசத்தை சார்ந்தது. அதாவது, நிஜங்களை நொடிப்பொழுது நிருத்தி, ஓவியமாய் காண்பிக்கும் முறையில் இருந்து சற்று மாறி, கணவுகளில் கிடைக்கும் குழப்பமான உருவங்களை, காட்சிகளை உரையவைத்து படமாக்கும் முறைதான் "சர்ரியலிசம்". இவரின் கலைத்திறனை ஓவியத்தோடு நிருத்திவிடாமல், திரைப்படம், இலக்கியம் என்று எல்லாவற்றிலும் புறட்சியை ஏற்படுத்தியவர். "An Andalusian dog" என்ற குறும்படத்தின் காட்சிகள் மிகப் பிரபலமானவை. ஒரு மனிதன் நன்கு தீட்டிய ரேசரைக் கொண்டு ஒரு பெண்ணின் கண்ணை கிழிப்பதுபோல் ஆரம்பித்து, அதே பெண் ஒரு ஆணுடன் காதல் செய்வதுபோல் காட்சிகள் மாறி, தன்அக்குளால் ஆணின் முகத்தை தடவி, கடற்கரையில் உருண்டு பின்பு மணலில் புதைவது போன்ற தொடற்பற்ற காட்சிகளின் கோர்வை அது. இவருடைய குறும்படங்களின் சில காட்சிகள் புத்தகத்தில் ஆங்காங்கே இடம்பெற்றிருந்து. ஒரு பெண்ணை மடியில் கிடத்தி, மறைக்கப்பட்ட போனியில் எதையோ தேடுவது போன்ற ஒரு காட்சி. கன்டென்ட்டும், கான்சப்படும் கட கட வென சென்றுகொண்டிருந்ததால், புத்தகத்தை புரட்டிக்கொண்டே இருந்தேன். கில்மா படங்களை, கிழடு கட்டை ஒன்று ஓரக்கண்ணில் பார்த்துக்கொண்டிருந்ததை கவணிக்கவில்லை. படித்து முடித்து தாம்பரத்தில் தலை தூக்கினால், பரிவன்பான பார்வையுடன் என்னை பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். ஏதோ ஒரு ஒளிவட்டம் தெரிந்திருக்கும் போல. தம்பி எங்க வேல பாக்குறீங்க என்று விசாரிக்க ஆரம்பித்துவிட்டார். பாவம் நல்லவன்னு நம்பி ஏமாந்துருச்சு. புத்தகம் படிப்பது அவ்வளவு பெரிய புண்ணிய காரியமா என்று சிரித்துக்கொண்டேன். மகாதேவகிகள் வாழும் இந்த காலத்தில் போய்.......