வேர்க்கடலை(1)

கை தட்டும் சத்தம் கேட்டவுடனேயே தன் சட்டையின்
மேல்பாக்கட்டில் இருந்த இரண்டு ரூபாய்
நாணயத்தை உள்ளங்கையில் அடைத்துக்கொண்டு, தன்னிடம் மிச்சம்
இருக்கும் 18 ரூபாயில் மதியம் அம்மா உணவகத்தில் தயிர்,சோரும், சாம்பார் சோரும் சாப்பிட்டால்,
இரவு வீடு திரும்பி விடலாம்
என்று மனக்கணக்கு போட்டுக்கொண்டிருந்தான் மணி.

"டப்"என்று கைதட்டும் சத்தம் அருகில் கேட்டவுடன்
நினைவுதிரும்பியவனாய் வலது கையில் இருந்த
நாணயத்தை இடது கைக்கு மாற்றினான். "தம்பி ஹெல்ப்
பண்ணு தம்பி", "ப்ரதர் ஹெல்ப் பண்ணுங்க ப்ரதர்" என்றவாரு அவன்
அமர்ந்திருந்த சீட்டின் பக்கம் வந்தாள் அவள். அவள் பெயர் புஷ்பவனம், திருநங்கையாக மாறியவுடம் "புஷ்பா" என்று மாற்றிக்கொண்டாள். சிகப்பு நிற பூ டிசைனிட்டு இருந்த புடவை, கருப்பு ஜாக்கட், அகன்ற தோள்
பட்டையுடன் இருந்தாலும், பெண்ணுக்கே உரித்தான நளினத்துடன் கையை நீட்டி கேட்டாள் பலரும் ஜன்னல் பக்கம் திரும்பி பார்த்தபடியே இருந்தனர். மணி மட்டும் தன்னிடம் இருந்த இரண்டு ரூபாயை அவளிடம்
நீட்டினான்.

நல்லாருப்ப தம்பி என்று தலையில் கைவைத்து ஆசிர்வதித்தாள்.
திடீரென்று "என்ன பாக்குற "
என்று கேட்டவாரே மணிக்கு பின்சீட்டில் இருந்த
முரளியை பார்த்து கேட்டாள். அவன் தன் கிளிவேஜை எட்டிப்பார்த்ததை அவள் கவனித்திருக்கக்கூடும்.

முரளி எதுவுமே தெரியாததைப்போல் தன் கையில் இருந்த ஸாம்ஸங் மொபையில் காண்டுப்பரவை ஆட்டத்தை ஆடத்துவங்கினான்.
அவள் கண்ணத்தை கிள்ளி முத்தமிட்டு அடுத்த கம்பார்ட்மெண்ட்
டை நோக்கி கைதட்டி பயணித்தாள்.

கண்ணத்தை கிள்ளுவதை பார்த்த மணிக்கு, முரளியை எங்கோ பார்த்ததுபோன்ற உணர்வு ஏற்பட்டது. கோடம்பாக்கம் ரயில்நிலையம் வந்ததால் ரயிலில் இருந்து இறங்கினான்.

---- மையான கூத்து ----

முரளி வீட்டிற்கு ஒரே பிள்ளை, காசிமேடு திடீர்நகரில் ருத்ரா என்பவரது வீட்டின் இரண்டாவது மாடிக்குடியிருப்பில் தன் தாய் தந்தையுடன் குடியேறி 3 மாதங்கள்தான் ஆகியிருக்கும்.

ருத்ரா இரண்டு பொண்டாட்டிக்காரர், முதல்மாடியில் இரண்டாவது மனைவியையும், கீழ்தளத்தில் முதல் மனைவியுடனும் வாழ்ந்து வருபவர். கருத்த உடல், வீட்டில் இருந்தால் மேல் சட்டை அணியும் பழக்கமே கிடையாது அவருக்கு. ஆறு குழந்தைகளுக்கு தகப்பன். அவருடைய வீட்டை கடந்து இரண்டாவது மாடி ஏறும்வரை மீன் வாடை அடித்தபடியே இருக்கும். ஒவ்வொரு முறை மாடி ஏறும்போதும்போதும் மூச்சை இழுத்துப்பிடித்துக்கொண்டுதான் ஏறுவான்.அவன் தாய் மங்கலம் எப்போதும் சோகத்துடனே குடும்பம் நடத்தி பழகியவள், அமையும் அனைத்தும் பாரமாக அமைவது அவள் துரதிஷ்டம் என புலம்பியபடியே கை, கால் விழுந்த தன் கணவன் ராஜலிங்கத்திற்கு பணிவுடை செய்து விடுவாள். "நான் காண்டி இல்லனா, உங்க நெலம ஈ முய்கிற பீ மாரிடா" என்பது மங்கலத்தின் மங்கள மொழி, ஒரு நாளைக்கு இரண்டு முறையாவது புலம்பிவிடுவாள்.

- தொடரும்