வேர்க்கடலை(2)

முரளிக்கு தனிமை பிடிக்கும், வீட்டில் மங்கலத்தின் புலம்பல், அரைத்துக்கொண்டிருக்கும் மாவு மிஷினைப்போன்றது. வீட்டில் இருக்கும் இன்டு, இடுக்கு, மூலை முடுக்கு என்று எதையும் விட்டுவைக்காது. இதனாலேயே முரளி மாடிக்கு போய்விடுவது பழக்கம். அவன் மாடிக்கு போவதற்கான இன்னொரு காரணம் சுடுகாட்டில் தங்கியிருக்கும் வெட்டியான் குமார்.

முரளியின் வீட்டு மாடியிலிருந்து பார்த்தால் ஒரு பக்கம் கடலும், இன்னொரு பக்கம் சுடுகாடும் தெரியும். சிறுவயது முதலே அங்கு வெட்டியானாக இருந்து வருபவன் குமார். "பாட குமாரு" என்பது அவனுடைய செல்லப்பெயர். சுருள் முடி,அழுக்கான வெள்ளை வேட்டி, ஆரஞ்சு நிற கோடுபோட்ட சட்டை, நைந்து போன மங்கிய சிகப்பு நிற துண்டுமே அவனது சொத்து. இரண்டு மாதத்திற்கு ஒரு முறை வேட்டியை மட்டும் மாற்றிக்கொள்வான். சிறுவயதுமுதலே சுடுகாட்டில் இறந்துவர்களுக்கான சான்றிதழ் வழங்கும் அலுவலக கட்டடத்திலேதான் வசித்து வருகிறான்.

அவன் சிறுவயதில்  சுடுகாட்டில் வீசப்பட்ட காலத்தில் அங்கு அலுவலக பணியாளராக இருந்த சுந்தரம் தான் அவனை எடுத்து வளர்த்து எழுதப்படிக்க கற்றுக்கொடுத்தார். பிணம் வரும் நேரங்கள் போக மற்ற நேரங்களில் அப்போது வெட்டியானாக இருந்த தம்புடாவிடம் சில பல பாடல்களை கற்றுக்கொள்வான்.

தம்புடா 70 வயதானவர் என்பதற்கான அறிகுறியே தெரியாது, வாய் திறந்து பேசத்துவங்கினால் மூன்றில் ஒருவார்த்தை கெட்ட வாரத்தைதான் பேசுவார். அவர் பிணங்களை பார்க்கும் விதம் விசித்திரமாக இருந்தது குமாருக்கு. உறவினர்கள் பாடை கட்டி மாலை மறியாதையோடு சுடுகாட்டிற்கு கொண்டுவந்து எறிப்பதற்காக பிணத்தை விறகு கட்டைகளினூடே வைத்த பிறகு,  தம்புடா பாடும் தேவாரப் பாட்டை கேட்க கேட்க விறகுகள் கூட கண்ணீர் விடும். தம்புடா பிணத்தை அவர்கள் உறவினர்களுக்கு முன்னே அவமறியாதையாக பேச மாட்டார். வயதானவர்களை அண்ணன், தங்கை என்றும் இளைய பருவத்தினரை பிள்ளை, பெண்டு என்றும், குழந்தைகளை பேரன், பேத்தி என்றுமே அழைப்பார். சிலநேரங்களில் பாடல் பாடும்போது அவரும்கூட அழுதுவிடுவார். பாடல் முடிந்து பிறகு ஒரு சிறுசடங்கு நடப்பது வழக்கம், இறந்தவர்களின் வாய்க்கு அரிசி போட்டு பக்கத்தில் இருக்கும் குவளையில் உள்ள நீரால் தலைக்கு பின்னால் நீரைச்சொட்டவிட்டு தன்னிடம் இருக்கும் சில்லரைகளை அரிசி எடுத்த பையில்போடுவது. இவரின் பாடல்களில் இருக்கும் கனத்த சோகத்திற்காகவே சில்லரைகளை அதிகம் போடுவார்கள். இவற்றை எதற்காக செய்கிறார்கள் என்பது குமாருக்கு தெரியாது, ஆனால் சில்லரைகள் விழுவதைப்பார்க்க குமாருக்கு மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்.அத்தனை சில்லரைகளும் குமாருக்குதான் என்று தம்புடா ஏற்கனவே கூறியிருக்கிறார்.

பிணங்கள் வரும் ஒவ்வொரு நாள் இரவும் தம்புடா இரண்டு கட்டு காஜா பீடி, குடிப்பதற்கு சரக்குகள், மிச்சர் பாக்கட்டுகளை கொண்டுவந்து குமாரிடம் புலம்புவது வழக்கம். இறந்தவர்கள் மட்டும் தம்புடாபேசுவதை கேட்க்க நேர்ந்தால் இவரை பழிவாங்கவே மறுஜென்பம் எடுப்பார்கள் என்று நினைத்துக்கொள்வான். அண்ணன் தங்கை என்று அழைத்தவர்களை தேவிடியா மகன், மகள் என்று கரித்துக்கொட்டுவார் தம்புடா.

-தொடரும்

வேர்க்கடலை(1)

கை தட்டும் சத்தம் கேட்டவுடனேயே தன் சட்டையின்
மேல்பாக்கட்டில் இருந்த இரண்டு ரூபாய்
நாணயத்தை உள்ளங்கையில் அடைத்துக்கொண்டு, தன்னிடம் மிச்சம்
இருக்கும் 18 ரூபாயில் மதியம் அம்மா உணவகத்தில் தயிர்,சோரும், சாம்பார் சோரும் சாப்பிட்டால்,
இரவு வீடு திரும்பி விடலாம்
என்று மனக்கணக்கு போட்டுக்கொண்டிருந்தான் மணி.

"டப்"என்று கைதட்டும் சத்தம் அருகில் கேட்டவுடன்
நினைவுதிரும்பியவனாய் வலது கையில் இருந்த
நாணயத்தை இடது கைக்கு மாற்றினான். "தம்பி ஹெல்ப்
பண்ணு தம்பி", "ப்ரதர் ஹெல்ப் பண்ணுங்க ப்ரதர்" என்றவாரு அவன்
அமர்ந்திருந்த சீட்டின் பக்கம் வந்தாள் அவள். அவள் பெயர் புஷ்பவனம், திருநங்கையாக மாறியவுடம் "புஷ்பா" என்று மாற்றிக்கொண்டாள். சிகப்பு நிற பூ டிசைனிட்டு இருந்த புடவை, கருப்பு ஜாக்கட், அகன்ற தோள்
பட்டையுடன் இருந்தாலும், பெண்ணுக்கே உரித்தான நளினத்துடன் கையை நீட்டி கேட்டாள் பலரும் ஜன்னல் பக்கம் திரும்பி பார்த்தபடியே இருந்தனர். மணி மட்டும் தன்னிடம் இருந்த இரண்டு ரூபாயை அவளிடம்
நீட்டினான்.

நல்லாருப்ப தம்பி என்று தலையில் கைவைத்து ஆசிர்வதித்தாள்.
திடீரென்று "என்ன பாக்குற "
என்று கேட்டவாரே மணிக்கு பின்சீட்டில் இருந்த
முரளியை பார்த்து கேட்டாள். அவன் தன் கிளிவேஜை எட்டிப்பார்த்ததை அவள் கவனித்திருக்கக்கூடும்.

முரளி எதுவுமே தெரியாததைப்போல் தன் கையில் இருந்த ஸாம்ஸங் மொபையில் காண்டுப்பரவை ஆட்டத்தை ஆடத்துவங்கினான்.
அவள் கண்ணத்தை கிள்ளி முத்தமிட்டு அடுத்த கம்பார்ட்மெண்ட்
டை நோக்கி கைதட்டி பயணித்தாள்.

கண்ணத்தை கிள்ளுவதை பார்த்த மணிக்கு, முரளியை எங்கோ பார்த்ததுபோன்ற உணர்வு ஏற்பட்டது. கோடம்பாக்கம் ரயில்நிலையம் வந்ததால் ரயிலில் இருந்து இறங்கினான்.

---- மையான கூத்து ----

முரளி வீட்டிற்கு ஒரே பிள்ளை, காசிமேடு திடீர்நகரில் ருத்ரா என்பவரது வீட்டின் இரண்டாவது மாடிக்குடியிருப்பில் தன் தாய் தந்தையுடன் குடியேறி 3 மாதங்கள்தான் ஆகியிருக்கும்.

ருத்ரா இரண்டு பொண்டாட்டிக்காரர், முதல்மாடியில் இரண்டாவது மனைவியையும், கீழ்தளத்தில் முதல் மனைவியுடனும் வாழ்ந்து வருபவர். கருத்த உடல், வீட்டில் இருந்தால் மேல் சட்டை அணியும் பழக்கமே கிடையாது அவருக்கு. ஆறு குழந்தைகளுக்கு தகப்பன். அவருடைய வீட்டை கடந்து இரண்டாவது மாடி ஏறும்வரை மீன் வாடை அடித்தபடியே இருக்கும். ஒவ்வொரு முறை மாடி ஏறும்போதும்போதும் மூச்சை இழுத்துப்பிடித்துக்கொண்டுதான் ஏறுவான்.அவன் தாய் மங்கலம் எப்போதும் சோகத்துடனே குடும்பம் நடத்தி பழகியவள், அமையும் அனைத்தும் பாரமாக அமைவது அவள் துரதிஷ்டம் என புலம்பியபடியே கை, கால் விழுந்த தன் கணவன் ராஜலிங்கத்திற்கு பணிவுடை செய்து விடுவாள். "நான் காண்டி இல்லனா, உங்க நெலம ஈ முய்கிற பீ மாரிடா" என்பது மங்கலத்தின் மங்கள மொழி, ஒரு நாளைக்கு இரண்டு முறையாவது புலம்பிவிடுவாள்.

- தொடரும்