காலேஜ் காதலர்கள்

கல்லூரியில் காதல் கலாட்டா செய்துகொண்டிருந்த இணைப்பிரியா ஜோடிகளையெல்லாம் அவ்வப்போது நினைவுபடுத்தி கொள்வேன். காவியக்காதல்கள் அது. பேஸ்புக் தோன்றா, வாட்சாப் தோன்றா காலத்திலே தோன்றிய காதல் என்றால் சும்மாவா ? ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு வெரைட்டி, சிலர் காலேஜுக்கே தெரியும்படி காதலிப்பார்கள், சிலர் சீக்ரெட்டாக காதலிப்பார்கள், சிலர் மெஸேஜிளே காதலிப்பார்கள். உனக்குனு யாரு கெடைப்பா, எனக்குனு யாரு கெடைப்பா, வா கழுத காதலிக்கலாம் என்று காதலிக்கும் ஜோடிகளும் உண்டு.

2009,10 காலக்கட்டத்தில் மெசேஜ் பூஸ்டர் போட்டால் விரல் வலிக்கும் அளவிற்கு மெசேஜ் அனுப்பிக்கொண்டே இருக்கலாம். பின்னர் 2011ஆம் ஆண்டு TRAI கொண்டுவந்த மெசேஜ் கட்டுப்பாடுகள் காதலர்களின் கண்டனத்தை வெகுவாகப்பெற்றது என்றே கூறவேண்டும். வாக்கியத்தை கடைசி கேரக்டர் முடியும்வரை டைப் செய்து கச்சிதமாக காதல் செய்யத் தொடங்கியிருந்தார்கள்.

காதலிப்பவர்களை கலாய்த்துக்கொண்டும், காதலி கிடைக்காத துக்கத்தை மறைத்துக்கொண்டும், ஃப்ரீ பேர்டுகள் என்று பீத்திக்கொள்ளும் நபர்களெல்லாம் ஏகமனதாக ஒன்று சேர்ந்து, இந்த காதலர்களின் கான்வர்சேஷன்களையும், ஆடியோ ரெக்கார்டிங்குகளையும் கேட்டு "கெக்கபெக்கே கெக்கபெக்கே" என்று நாளெல்லாம் வயிறுமுட்ட சிரித்துக்கொண்டிருக்கும் தேர்ட் க்ளாஸ் பீப்பெலைப் போல தோற்றமளிக்கும் கூட்டத்தில் நானும் ஒருவன் என்று பெருமையாக மார்தட்டிக்கொள்வேன்.

அப்பு, குட்டி, செல்லம், டார்லிங், கண்ணு, புஜ்ஜி, மாமா, பொண்டாட்டி, பேபி என்று இவர்கள் காதலிக்கும், காதலனுக்கும் வைக்கும் செல்லப்பெயர்கள்தான் ஹ்யூமரின் உச்சக்கட்டம். "சை" எனத்தோன்றினாலும், யாருக்கோ கல்யாணம் ஆகிப்போக இருக்கிறோம் என்று தெரியாத ப்ரீமெச்சூர் காதலர்கள் இவர்கள்.
ஃபண்ணி ஃபெலோஸ்.

காதல் மன்னர்களாகவும், எனக்கும் ஆள் இருக்குடி என்று பெருமையாக சுற்றித்திரிந்த பெண்களையும் இன்னமும் நினைவிருக்கிறது.
"ப்ரேக்கப் ஆகி பிரிஞ்டாங்க" என்று கேட்கும் ஒவ்வொறு ஜோடிகளைப் பற்றிய விவரங்கள் கிடைக்கும்போதும், அவர்களின் காதலை ஒருமுறை நினைத்துக்கொள்வேன்.
                 
                  -|-

ரெஸ்ட் இன் பீஸ். ஆமென்.

அவர்கள் நினைப்பார்களா என்பது சத்தியமாக தெரியாது.