தோழி ஒருத்தியின் திருமணத்திற்கு அரக்கோணம் வரை சென்றிறிருந்தோம். ஒன்பது பேருக்கு அரக்கோணம் லோக்கல் ட்ரெயினில் சீட்டுப் பிடிப்பதற்காக நானும் நண்பன் முருகவேலும் கொம்பு சீவி விட்டு, சாராயம் ஊற்றப்பட்ட காளைகள் போல தயார் நிலையில் இருந்தோம். ரயில் வந்ததும் நாலு கால் பாய்ச்சலில் சீரி, கீரி ஜனக்கூட்டத்தை துவம்சம் செய்து உள்ளே சென்றால் சீட்டு முழுக்க வெறும் கர்சீப். எல்லாம் இந்த பெருசுகளின் பழக்கம்.
அது சூப்பர் ஃபாஸ்ட் ட்ரெயினாக இருந்தாலும் சரி, ஸ்பைஸ் ஜெட் விமானமாக இருந்தாலும் சரி , ஜன்னலில் சீட்டு பிடிக்கும் பழக்கத்தை மட்டும் நம் முந்தைய ஜெனரேஷன்கள் மாற்றிக்கொள்ள மாட்டார்கள். வந்த ஆத்திரத்திற்கு ரெண்டு கர்சீப்பை தள்ளி விட்டு, ஏன்யா அடிச்சு புடிச்சு ஏறுற நாங்களாம் என்ன *****யா என்றவாறு நினைத்துக்கொண்டு சீட்டில் அமர்ந்தேன்.
வரிந்துகட்டிக்கொண்டு கருப்பான காட்டு உருவம் ஒன்று ஏரியது, 5 அடி 5 அங்குலம், புஜபலபராக்கிரமசாலியெல்லாம் இல்லை, வந்ததும் வராமல் தூங்கிக்கொண்டிருந்த என்னுடைய ரட்சகன் நரம்பை எழுந்திரி எழுந்திரி என்றவாரு "மயிரான் மாதிரி பேசுற" என்று வாய் திறக்க, கனலாய் எரியும் எண்நெய் கிணற்றில் தண்ணீர் ஊற்றியதைப்போல், நெஞ்சை நிமிர்த்தி, குரலை உயர்த்தி சண்டைக்கு நின்றுவிட்டேன். எ கேல்குலேடட் ரிஸ்க்.
"ஏ சப்ப, கூட்னுபோய்டுப்பா அட்சிட போறேன்" என்று வாய்ச்சவடால் விடும் பொல்லாதவன் படத்தில் வரும் கேரக்டர்தான் நம் ஒரிஜினல் இமேஜ் என்றாலும், தட்டு கழுவும்போது தண்ணி பட்டாலே, வாயை உடைக்கும் நண்பனும், எனக்கு நிகராக வாய் சவடால் விடும் இன்னொரு நண்பனும் கூட இருந்ததால் கொஞ்சம் அதிகமாகவே எகுறி விட்டேன்.
பயபுல்ல மேல கை வச்சரருவானோ என்று பீதி ஒருபுறம் இருந்தாலும். ரிலாக்சாக அமர்ந்து வழக்கம்போல பாட்டு போடாமல் ஹெட்செட்டை மாட்டிக்கொண்டு, அவன் யாருக்கோ ஃபோன் போட்டு பேசிக்கொண்டிருந்ததை கேட்டுக்கொண்டிருந்தேன். "மாப்ள ட்ரெயினுக்கு பின்னாடி திருவலங்காடுல ஏறுடா, பசங்க மொரஷ்டானுங்க" என்ற என் காதில் விழும்படி சத்தமாகவே பேசினான். எனக்கு "யோவ் நானும் ரெவுடிதான்யா" வடிவேல் நினைப்பு வந்துவிட்டது. ஒவ்வொரு ஸ்டேஷனிலும் என்னை பதட்டமடைய வைப்பதாக நினைத்துக்கொண்டு பேதியில் முக்கும் பூனை போல முகரையை வைத்துக்கொண்டு, என்னை
ஒரு பார்வை, வெளியே ஒரு பார்வை என்று பார்த்துக்கொண்டே பூச்சி காண்பிக்க முயற்சித்துக்கொண்டிருந்தான்.
ஃபண்ணி ஃபெலோ, எந்த ஸ்டேஷனில் இறங்கினான் என்பதே தெரியவில்லை.
No comments:
Post a Comment